Naar inhoud
Mensen

Vrijwilliger naast je werk: zo ziet een gewone week eruit

Een collectant uit Almere-Buiten vertelt hoe hij zijn baan, gezin en vrijwilligerswerk combineert, welke avonden hij vrijhoudt en wat de eerste maanden hem brachten.

Sanne de VriesCoördinator vrijwilligers
Gepubliceerd 4 min leestijd
Vrijwilliger naast je werk: zo ziet een gewone week eruit

Veel mensen denken dat vrijwilligerswerk pas past als je agenda leeg is. Wij vroegen het eens aan iemand die het gewoon doet. In deze blog neemt Sanne de Vries, coördinator vrijwilligers, een gesprek op met een collectant uit Almere-Buiten. Hij vertelt hoe hij zijn baan, gezin en taken voor de collecte op elkaar afstemt, welke momenten hij bewust vrijhoudt en wat de eerste maanden hem opleverden. Geen groot verhaal, wel een eerlijk beeld van een gewone week. Wie wil weten hoe zo'n inzamelactie in de wijk er in de praktijk uitziet, vindt in dit gesprek de kleine details die meestal ontbreken.

Sanne de Vries spreekt hem in een buurthuis in Almere-Buiten, op een donderdagavond in maart. Buiten is het nog vroeg donker. Binnen staat een stapel flyers klaar voor de wijk. Hij werkt vier dagen per week, heeft twee kinderen op de basisschool en doet sinds vorig najaar mee met de collecte en de ophaalronde in zijn buurt. We vragen hem naar de gewone week, niet naar de mooie momenten alleen.

Hoe ziet een gewone week er voor u uit?

Ik werk maandag tot en met donderdag. Vrijdag is mijn dag met de kinderen, dus dan plan ik niets voor de collecte. Wat ik wel doe: dinsdagavond een half uur, na het eten, om te kijken wie er in de straat nog niet gereageerd heeft. En zaterdagochtend tussen negen en elf loop ik een ronde. Dat is het. De rest gebeurt in overleg met de wijkcoördinator, meestal via een paar berichten.

In de week voor de actie komt er meer bij. Dan ben ik een avond extra bezig met flyers en met de lijst van adressen. Maar dat is een paar keer per jaar, niet elke week. Dat verschil had ik van tevoren niet goed ingeschat.

Welke momenten houdt u bewust vrij?

Twee avonden en één ochtend in het weekend. Die staan in de gezinsagenda, net als zwemles. Als ik die niet vrijhoud, schuift het door en dan gebeurt het niet. Verder heb ik afgesproken dat ik na acht uur 's avonds geen berichten meer beantwoord. Dat klinkt streng, maar het werkt. De wijkcoördinator weet dat en houdt er rekening mee.

  • Dinsdagavond: een half uur voor de adressenlijst en berichten.
  • Zaterdagochtend: lopen in de buurt, flyers of ophalen.
  • Eén extra avond in de week voor de actie, niet vaker.
  • Na acht uur 's avonds geen berichten meer.

Je hoeft niet veel tijd te hebben, je moet wel duidelijk zijn over wanneer je er bent.

Collectant Almere-Buiten

Wat was in de eerste maanden lastig?

Het begin was zoeken. Ik wist niet goed wanneer ik iemand wel of niet moest aanspreken, en ik vond het spannend om bij onbekenden aan te bellen. De eerste keer deed ik dat samen met iemand die het al langer deed. Na twee rondes ging het vanzelf. Wat ook hielp: de avond over eerste hulp, waar ik leerde hoe je rustig blijft als iemand zenuwachtig is. Dat kwam bij de deur goed van pas. Daarover leest u meer in wat je leert in zes avonden eerste hulp.

Lastig bleef het plannen in de vakantieperiode. In de zomer is bijna niemand thuis, en dan loop je voor niets. We hebben toen met een paar mensen afgesproken om de ronde na de vakantie te doen. Dat werkte beter dan doorduwen in juli.

Een keukentafel met flyers, een adressenlijst en een kop koffie, vlak voor de avondronde in Almere-Buiten.
Een keukentafel met flyers, een adressenlijst en een kop koffie, vlak voor de avondronde in Almere-Buiten.

Wat hebben de eerste maanden u opgeleverd?

Meer dan ik verwachtte. Ik ken nu meer mensen in de straat dan in de tien jaar daarvoor. Ik weet welke ouderen alleen wonen en wanneer het handig is om even aan te bellen. En ik heb gemerkt dat een gesprek van twee minuten aan de deur soms meer doet dan een flyer in de bus. Bij de ophaalronde in Noorderplassen zag ik hoe dat werkt; daarover schreven we eerder in een ochtend ophalen in Noorderplassen.

Praktisch gezien heb ik geleerd om klein te beginnen. Niet meteen een hele wijk, maar één straat. En om hulp te vragen als het niet lukt, in plaats van het stil te laten liggen. Dat laatste is denk ik de grootste winst.

Wat zou u iemand zeggen die twijfelt?

Begin met één taak en kijk na een maand of het past. Bij ons kan dat bijvoorbeeld zijn: een ronde lopen tijdens de collecte, of helpen bij het sorteren en tellen. Je hoeft niet alles tegelijk te doen. En zeg het eerlijk als een week niet lukt; er is altijd iemand die het overneemt. Zo houden we het met elkaar vol.

Vragen die mensen stellen

Hoeveel uur per week kost vrijwilligerswerk bij de collecte?

In een gewone week meestal een half uur tot twee uur, afhankelijk van wat je doet. In de week voor een actie komt er een avond bij. Je spreekt zelf af welke momenten je vrijhoudt.

Kan ik meedoen als ik een baan en een gezin heb?

Ja. Veel vrijwilligers werken en hebben thuis een gezin. Het helpt om vaste momenten in de week te kiezen en die in de agenda te zetten, net als andere afspraken.

Moet ik al ervaring hebben met eerste hulp?

Nee. Je kunt beginnen met een eenvoudige taak, zoals een ronde lopen of helpen bij het tellen. Wie meer wil leren, kan later de avonden over eerste hulp volgen.

#vrijwilligers#collecte#almere-buiten#combineren met werk
Geschreven doorSanne de VriesCoördinator vrijwilligers, Rodekruisalmere